เกริ่นนำกันซักนิดนึงก่อน ตอนนี้ผมได้ทำงานเกี่ยวกับวงการการศึกษา (พูดดูดีชะมัด  55555)
 ก็ได้มีโอกาสเข้าร่วมการเข้าค่ายคุณธรรมกับเด็กๆในโรงเรียนที่ทำงานอยู่  ที่วัดๆหนึ่ง
เรียกว่าโดนบังคับก็ไม่แปลก    เพราะผู้ชายในโรงเรียนมันมีน้อยมากๆ ก็เลยได้ไป
คุมเด็กๆที่น่ารักๆ ป.5 วัยกำลังน่าเตะ เพราะไม่รู้มันจะซนกันไปไหน เหนื่อยใจจริงๆ ลูกลิงทั้งนั้นเลยครับ
 
 
   
ตามปกติของค่ายคุณรรม ค่ายจริยธรรมทั่วไปแหละครับ มีทั้งเสียงหัวเราะ และน้ำตาปนๆกันไป
แต่สิ่งที่ผมประทับใจมากที่สุดก็คือเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่ง  เธอเป็นเด็กเกาหลี
พูดไทยไม่ได้ ฟังไทยไม่ออก คำถามในใจเเว่บเเรกก็คือ  เํธอมาทำไม?? 
ทั้งๆที่ไม่มาก็ได้     ไม่มีใครบังคับ
แต่ยังดีที่เธอพูดอังกฤษได้ ส่วนผมหรอครับ    หึหึ  ความรู้ภาษาอังกฤษเท่าตดมด
เรียกได้ว่าพูดกับเธอแต่ล่ะทีนี่ เมื่อยมือกันเลยทีเดียว
 
 
     
เธอเป็นเด็กน่ารัก   ช่างพูดช่างจาในกลุ่มของเธอจะมีเพื่อนเกาหลีอยู่ 3-4 คน
ซึ่งแต่ละคนมาอยู่ไทยได้ซักพักใหญ่ๆแล้ว พอฟังไทยออก พูดไทยได้เป็นบางคำ
พอได้เป็นล่ามให้ผมในบางเวลา (ไม่ต้องเมื่อยมือมากนัก)
หลายๆครั้งที่เธอขอผม  ให้เธอไป นั่งกับเพื่อนเกาหลีของเธอ   เพื่อให้เพื่อนเธอแปลสิ่งที่
พระอาจารย์พูดให้เธอฟัง(พระอาจารย์จัดแถวนักเรียนตามลำดับความสูง)ซึ่งผมก็ปล่อยให้ไปบ้าง
ไม่ให้ไปบ้าง(ใจดำจริงๆ)    ตามแต่สถานการณ์ตอนนั้นว่า   ตึงเครียดเเค่ไหน
 
 
[ ใช้ หมอง นั่ง มา ทิ ]
   
   ในครั้งที่พระอาจารย์เรียกน้ำตาจากเด็กๆ ในการพูดเรื่องบุญคุณเกี่ยวกับ พ่อและแม่
หนูน้อยฮีเจ (ลืมบอกไปว่าเธอชื่อ  ลี ฮีเจ)คนนี้ก็เหมือนเดิมล่ะครับ ฟังพระอาจารย์พูดไม่ออกหรอก
แต่ภาพที่สื่อออกมาทางโปรเจคเตอร์นั่นก็เพียงพอแล้ว 
ที่จะรับรู้เรื่องราวว่าตอนนี้พระอาจารย์กำลังพูดเรื่องอะไร
  เด็กหลายๆคนร้องไห้ อินไปกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า  บางคนหัวเราะเพื่อนที่น้ำตาไหล
บางคนซนเอาเท้าไปแหย่คนที่นั่งหน้าบ้าง อะไรบ้าง  แต่ไม่ใช่ฮีเจ  เธอนิ่งเงียบ
แววตากับท่าทางที่นิ่งสงบจากเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ  ทำให้ผมรู้ัสึกปลื้มเลยทีเดียว
ทั้งที่เด็กคนอื่นที่ฟังออกแต่บางคน เล่น ซน  ไม่สนใจสิ่งที่อยู่ข้างหน้า สนใจแต่จะเเกล้งเพื่อนอย่างเดียว
 
 
   
 และในครั้งที่พระอาจารย์พูดเรื่องในหลวง  เหมือนเดิมเลยครับเด็กบางคนยังเล่นซน
เอาน้ำตาเทียนไปหยดใส่เพื่อนก็มี SM กันเลยทีเดียว  เล่นเทียนจนไฟไหม้กระดาษก็มี
แต่ รอบนี้ ลี  ฮีเจ  ก็นิ่งเงียบเหมือนเดิม ผมเลยเดินเข้าไปถามเธอว่า
ผม :  You know who at a screen ?
ฮีเจ :  I know, he is the king
ผม :  Why you know ?
 ฮีเจ :  My mom tell me,and tell me about he is the father of all thai
 
เธอพูดจบผมอึ้งไปเลยครับ ผมไม่ทราบว่าทางบ้านเค้าผูกพันธ์กับประเทศไทยอย่างไร
แต่ที่รู้เเน่ๆคือพ่อแม่เธอเป็นเกาหลีทั้งคู่  แต่การที่เค้าสอนให้ลูกเค้ารู้จักในหลวงนี่
เป็นอะไรที่ผมโคตรๆ ประทับใจเลยครับ
 
 
 
 
ปิดท้ายด้วยรูปน่ารักๆ ของเธอครับ  ลี  ฮีเจ !!

 
[ฮีเจ กับกลุมเพื่อนๆเกาหลี]
 
  [ฮีเจ และ เพื่อนซี้ของเธอ ฮามิ]
 
 
 
 
 
[รูปนี้น่าเตะจริงๆ]
 
 
เจอกันใหม่เมื่อมีเวลา
 
 
สวัสดีครับ!!
 

Comment

Comment:

Tweet

so well, it can't be that easy

#12 By resume service (93.73.58.158) on 2010-10-22 02:43

อุๆ เข้ามาดูเด็ก ๆ

#11 By Steelbus on 2010-08-06 00:05

รักเด็กหละสิ คุกคุกคุก

#10 By สตอดอง on 2010-07-24 20:25

น้องเค้าน่ารักมากเลยค่ะ
อ่านแล้วก็ประทับใจ
เด็กขนาดนั้น ไม่ใช่คนไทย
ยังรู้จักในหลวงของเรา
ซึ้งงงงง

ป.ล แอบฮาภาษาอังกฤษเท่าตดมดแหละค่ะ
เอิ๊กๆconfused smile

#9 By : : p l o y d : : on 2010-06-24 09:08

ผมชอบค่ายคุณธรรม double wink

น้องฮีเจ น่ารักมากครับ

#8 By ไส้ติ่ง on 2010-06-18 02:04

ไอเรา ก็คิดว่าประทับใจในค่ายธรรมมะ

#7 By jeska on 2010-06-17 11:39

ค่ายธรรมมะ -.- สิ่งที่ทำให้ผมเสียน้ำตา

น้องฮีเจน่ารักมากครับ big smile

#5 By zarawut on 2010-06-16 17:00

แก้มน้องน่าหยิกมากcry


เป็นเด็กทีน่ารักมากเลยค่ะ ดูสำรวมมากกว่าเด็กไทยบางคนอีกsad smile พอมายิ้มกับรูปสุดท้ายก็นึกได้ว่าเด็กก็คือเด็กน้อ ร่าเริงๆbig smile big smile

#4 By fiothiel on 2010-06-16 16:27

Hot! Hot! Hot! ลืมให้ภาพสวย

#3 By สันดานจัง on 2010-06-16 15:53

เป็นภารโรงใช่ป่ะ

#2 By สันดานจัง on 2010-06-16 15:51

น้องฮีเจ น่ารัก แก้มแดงเป็นลูกตำลึงสุกเลยเชียว
ทึ่งเหมือนกันค่ะ ที่เค้ารู้จักในหลวง และ เอ่ยพูดออกมาว่า

he is the father of all thai

Hot! Hot! Hot!

คนไทยได้ฟังคงต้องมานั่งทบทวนพฤติกรรมของเด็กไทยแล้วล่ะค่ะ